Sən gedən neçə saat oldu ? Neçə gün keçdi, neçə həftə..? Saymadım.. Mənə əsrlər keçmiş kimi gəlir. Son anda sən gedərkən gözlərinin buğunu buraxdın.. İndi sis içində bütün dünya. Çiçəklər gözyaşlarımı içdi, sən onları su sanarsan, şeh sanarsan.. halbuki hamısı mənim gözyaşlarım idi...
Sevgilim darıxıram səninçün.. Bir balta endirildi, içimdən bir ağac köküylə aşdı. Gözlərimdən axan yaşdan müəyyən deyilmi, içim aldanır. Həsrət bir bulud kimi qucaqlayır məni, əhatə edir . Səni sevmək bir sonsuzluq kimi böyüyür içimdə. Həftənin hər gününə, keçən hər saata sənin adını verdim. Sənin adınla başlayır mövsümlər, illər sən varsansa içində, etibarlı...
Həsrət bir yağış kimi yağır üstümə. Damlalar ürəyimə vurur. Gecənin qaranlığında bir başınayam.Yuxularım bölük-bölük. Bütün yuxularımda sən.. gözlərim bağlanar bağlanmaz gözlərin yaxınlaşır. Sonra bir külək alıb səni, məndən uzaqlara aparır.
Gecələr boyu səhərləyib uğruna, boşluğa düşdüyüm sevdiyim, bir dənəm, gözbəbəyim.. Ürəyimdən möhürlənildim sənə.. Şeirlər havalanır quşlar kimi, mahnılar ağlayır yoxluğuna.. Sevgilim həyatı səndə tapdım mən, tükənsəm sən istehlak edərsən məni.
Məhrum, getdin, tək başına qoydun... Bu necə bir həsrətdir, öz gövdəm atəşdən bir köynək.. yanıram..
Yetdi artıq, çat... yetiş nə olar
Xankəndi - 26.12.1991
